323 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در آغاز بعثت آن قدر پى در پى روزه مىگرفت كه مىگفتند ديگر افطار نمىكند . سپس آن قدر افطار مىكرد كه مىگفتند ديگر روزه نمىگيرد . آن‌گاه از اين روش دست برداشت و يك روز در ميان روزه مىگرفت كه روزهء حضرت داود عليه السّلام باشد . سپس آن را ترك كرد و سه روز ايام البيض ( سيزده و چهارده و پانزدهم هر ماه ) را روزه مىگرفت . و سرانجام از آن هم صرف نظر كرد و سه روز را در دهه‌هاى ماه پخش كرد : پنجشنبهء دههء اول ، و چهارشنبهء دههء دوم ، و پنجشنبهء دهه سوم . و تا زنده بود اين روش را ادامه داد . 324 . على عليه السّلام فرمود : روزه گرفتن سه روز از هر ماه كه پنجشنبه اول و چهارشنبهء وسط و پنجشنبهء آخر باشد و روزهء ماه شعبان ، وسوسه را از دل ، و غم و غصه را از قلب آدمى مىزدايد . . . ما اهل بيت پنجشنبهء اول و آخر و چهارشنبهء وسط هر ماه را روزه مىداريم . 325 . عنبسهء عابد گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله رحلت فرمود در حالى كه هميشه ماه شعبان و ماه رمضان و سه روز از هر ماه را روزه مىگرفت . 326 . روزى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به ياران خود فرمود : كدام يك از شما تمام روزها را روزه مىداريد ؟ سلمان گفت : يا رسول اللَّه ، من . يكى از حاضران گفت : اى سلمان ، اكثر روزها تو را ديده‌ام كه غذا مىخورى ! سلمان گفت : چنان نيست كه تو گمان كرده‌اى ، من در هر ماه سه روز آن را روزه مىگيرم ، و خدا فرموده : « هر كه يك عمل خوبى انجام دهد ده برابر آن ثواب داده مىشود » . و از طرفى هم روزهء ماه شعبان را به ماه رمضان وصل مىكنم ، و هر كه چنين كند ثواب روزهء تمام دهر را دارد . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به آن مرد فرمود : كجا ديگر با مثل لقمان حكيم برخورد خواهى كرد ؟ آنچه خواهى از او بپرس كه تو را پاسخ خواهد داد . 327 . سماعه گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : آيا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ماه شعبان را روزه مىگرفت ؟ فرمود : آرى ، ولى تمام آن را روزه نبود . پرسيدم : چند روز از آن